Załóżmy, że mamy poniższą topologię sieci przedstawioną na rysunku poniżej.

PC-1 chcę się skomunikować z PC-2, załóżmy że na PC-1 wydamy komendę ping 192.168.0.2. Host PC-1 nie zna adresu MAC hosta PC-2, więc musi wysłać zapytanie ARP na adres rozgłoszeniowy. Ramka z tym zapytaniem trafia najpierw do switcha SW3, który przesyła ją do wszystkich swoich interfejsów (Gi0/0, Gi0/1), z wyjątkiem interfejsu z którego ta ramka przyszła (Gi0/2). Następnie ramka dociera do SW1 oraz do SW2. Oba te switche również przesyłają tą ramkę w taki sam sposób jak zrobił to SW3, czyli SW1 przesyła ramkę przez Gi0/1 w kierunku SW2, oraz przez Gi0/2 do PC-2, natomiast SW2 przesyła ramkę przez Gi0/0 w kierunku SW1. Host PC-2 otrzymał zapytanie ARP i może na nie odpowiedzieć, jednak ramka z zapytaniem dalej krąży pomiędzy SW1, SW2 i SW3 i będzie tak krążyć w nieskończoność. Jedynym sposobem na przerwanie tej pętli jest wyłączenie jednego z interfejsów pomiędzy switchami, w taki sposób żeby istniała tylko jedna ścieżka pomiędzy PC-1 a PC-2 i do tego właśnie celu służy protokół drzewa rozpinającego (Spanning Tree Protocol).

Domyślnie przełączniki Cisco mają uruchomiony protokół STP, natomiast dla celów zobrazowania co się stanie jak w sieci LAN powstanie pętla i ramki będą krążyć w nieskończoność wyłączymy STP na switchach w topologii przedstawionej powyżej.  Sprawdźmy co się stanie z przełącznikami jak wyłaczymy STP i wykonamy ping z PC-1 na PC-2.

Do wyłączenia STP służy komenda:

SW(config)# no spanning-tree vlan 1

Wykonajmy ją na wszystkich trzech switchach:

SW1(config)# no spanning-tree vlan 1
SW2(config)# no spanning-tree vlan 1
SW3(config)# no spanning-tree vlan 1

Teraz wykonajmy ping z PC-1 i PC-2 i obserwujmy co się stanie. Switche SW1 i SW2 przestały odpowiadać na komendy, utylizacja procesora jest na bardzo wysokim poziomie, dlatego nie odpowiada konsola, dodatkowo jak uruchomimy wiresharka na jednym z interfejsów pomiędzy switchami to zobaczymy, że cały czas krążą w sieci pakiety broadcast:

Dodatkowo ping pomiędzy PC-1 a PC-2 nie działa, dostajemy timeout i jest to spowodowane pętlą w sieci. Wyłączmy teraz jeden z interfejsów switcha SW3 (Gi0/1) i zobaczmy jak będzie wyglądała sytuacja. Od razu po wyłączeniu interfejsu Gi0/1 możemy zaobserwować, że konsole na switchach zaczęły odpowiadać, oraz ping z PC-1 na PC-2 działa.

VPCS> ping 192.168.0.2
84 bytes from 192.168.0.2 icmp_seq=1 ttl=64 time=9.095 ms
84 bytes from 192.168.0.2 icmp_seq=2 ttl=64 time=15.457 ms
84 bytes from 192.168.0.2 icmp_seq=3 ttl=64 time=27.437 ms
84 bytes from 192.168.0.2 icmp_seq=4 ttl=64 time=12.474 ms
84 bytes from 192.168.0.2 icmp_seq=5 ttl=64 time=11.474 ms

Jak działa STP ?

Włączmy teraz spowrotem na switchach spanning-tree protocol oraz interfejs który wyłączyliśmy.  W celu weryfikacji czy STP jest uruchomione możemy posłużyć się następującą komendą:

SW1#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID    Priority 32769
           Address 00ca.0d3f.0c00
           Cost 4
           Port 1 (GigabitEthernet0/0)
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID  Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1)
           Address 00ca.0dc1.2f00
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
           Aging Time 300 sec

Interface Role Sts Cost Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Root FWD 4    128.1    P2p
Gi0/1     Altn BLK 4    128.2    P2p

SW2#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID    Priority 32769
           Address 00ca.0d3f.0c00
           Cost 4
           Port 2 (GigabitEthernet0/1)
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID  Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1)
           Address 00ca.0d8e.9c00
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
           Aging Time 300 sec

Interface Role Sts Cost Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Desg FWD 4    128.1    P2p
Gi0/1     Root FWD 4    128.2    P2p
Gi0/2     Desg FWD 4    128.3    P2p

SW3#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID    Priority 32769
           Address 00ca.0d3f.0c00
           This bridge is the root
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID  Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1)
           Address 00ca.0d3f.0c00
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
           Aging Time 300 sec

Interface Role Sts Cost Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Desg FWD 4    128.1    P2p
Gi0/1     Desg FWD 4    128.2    P2p
Gi0/2     Desg FWD 4    128.3    P2p

Protokół STP działa w oparciu o ramki BPDU (bridge protocol data unit). Switche wymieniają się tymi ramkami i na ich podstawie ustalają które nadmiarowe połączenia zablokować. Ramka BPDU wygląda następująco:

Najpierw na podstawie ramek BPDU wybierany jest korzeń drzewa (root bridge). Korzeń drzewa zostaje wybrany na podstawie Bridge Identifier, które składa się następujących pól:

Bridge Priority – priorytet przełacznika

Bridge System ID Extension – vlan dla którego działa STP

Bridge System ID – MAC adres przełącznika

Root Bridge zostaje switch który posiada najmniejszy priorytet, w przypadku gdy priorytety są takie same to korzeniem zostaje przełącznik o najniższym adresie MAC. W naszym przykładzie Root Bridge został wybrany switch SW3, ponieważ posiada najniższy MAC adres (priorytety na wszystkich switchach są takie same)

SW1 Bridge ID 
Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1) 
Address 00ca.0dc1.2f00

SW2 Bridge ID 
Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1)
Address 00ca.0d8e.9c00

SW3 Bridge ID
Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1)
Address 00ca.0d3f.0c00

Zweryfikujmy to wydając komendę show spanning-tree na SW3:

SW3#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID Priority 32769
        Address 00ca.0d3f.0c00
        This bridge is the root
        Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1)
          Address 00ca.0d3f.0c00
          Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
          Aging Time 300 sec

Interface Role Sts Cost Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Desg FWD 4    128.1    P2p
Gi0/1     Desg FWD 4    128.2    P2p
Gi0/2     Desg FWD 4    128.3    P2p

Następny krok po wybraniu root bridge to ustawienie portów przełączników w odpowiedniej roli. Role portów w STP są trzy: Designated, Root, Alternate. Porty Designated i Root przesyłają ruch, natomiast porty Alternate są zablokowane tak aby nie powstała pętla. Porty Root są to porty które prowadzą do Root Bridge’a, natomiast porty Designated to porty które prowadzą do innych przełączników. Wszystkie porty root bridge są portami Designated:

Następnie pozostałe przełączniki wybierają porty Root i Designated, które wybierane są zgodnie z poniższym algorytmem:

1. Najniższy root bridge ID

2. Najniższy koszt ścieżki do root bridge

3. Najniższy bridge ID

4. Najniższy port ID (nadawcy). 

Port ID składa się z priorytetu i numeru interfejsu. W wyniku polecenia show spanning-tree jest to pole Prio.Nbr. 

Pierwszy punkt możemy ominąć, ponieważ ma on zastosowanie tylko dla portów Root Bridge’a. Kolejny punkt to najniższy koszt ścieżki do root bridge. Domyślnie koszty portów wyglądają następująco:

W naszej topologii mamy interfejsy Gigabitowe więc koszty poszczególnych linków wynoszą 4:

Dla SW1 koszt ścieżki do Root Bridge przez Gi0/0 wynosi 4, natomiast przez Gi0/1 wynosi 4+4 czyli 8. W związku z tym Gi0/0 zostanie Root Port. 

Dla SW2 koszt ścieżki do Root Bridge przez Gi0/0 wynosi 4 +4 czyli 8, natomiast przez Gi0/1 wynosi 4. W związku z tym Gi0/1 zostanie Root Port.

Ostatni krok to wybór portu Designated i portu Alternate. W obu przypadkach zarówno port Gi0/1 na SW1 oraz Gi0/0 na SW2 mają ten sam koszt ścieżki do Root Bridge, dlatego musimy wziąć następny punkt algorytmu wyboru, czyli punkt 3. Najniższy bridge ID. Dla przypomnienia Bridge ID SW1 = 32769 + 00ca.0dc1.2f00, a Bridge ID SW2 = 32769 + 00ca.0d8e.9c00. Priorytet w obu przypadkach jest taki sam, czyli niższy Bridge ID jest ustalany a podstawie niższego adresu MAC, w tym przypadku SW2 ma niższy Bridge ID, czyli port Gi0/0 na SW2 zostanie portem Designated, a port Gi0/1 na switchu SW1 zostanie zablokowany, czyli będzie pełnił rolę Alternate.

Zweryfikujmy stan portów korzystając z komendy show spanning-tree.

SW1#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID    Priority 32769
           Address 00ca.0d3f.0c00
           Cost 4
           Port 1 (GigabitEthernet0/0)
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID  Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1)
           Address 00ca.0dc1.2f00
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
           Aging Time 300 sec

Interface Role Sts Cost Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Root FWD 4    128.1    P2p
Gi0/1     Altn BLK 4    128.2    P2p

SW2#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID    Priority 32769
           Address 00ca.0d3f.0c00
           Cost 4
           Port 2 (GigabitEthernet0/1)
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID  Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1)
           Address 00ca.0d8e.9c00
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
           Aging Time 300 sec

Interface Role Sts Cost Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Desg FWD 4    128.1    P2p
Gi0/1     Root FWD 4    128.2    P2p

SW3#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID    Priority 32769
           Address 00ca.0d3f.0c00
           This bridge is the root
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID  Priority 32769 (priority 32768 sys-id-ext 1)
           Address 00ca.0d3f.0c00
           Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
           Aging Time 300 sec

Interface Role Sts Cost Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Desg FWD 4    128.1    P2p
Gi0/1     Desg FWD 4    128.2    P2p

Każdy z portów w STP może być w jednym z poniższych stanów:

Disabled – port jest wyłączony administracyjnie (shutdown) i nie bierze udziału w procesie STP 

Blocking – jest to początkowy stan portu, który trwa przez 20 sekund, po tym czasie port przechodzi do stanu Listening. Jeśli port nie jest portem Designated ani Root, czyli jest portem Alternate to również będzie w stanie blocking i w nim pozostanie dopóki nie zostanie zmieniona topologia sieci. Port w stanie blocking nie uczestniczy w procesie przesyłania ramek.

Listening – tylko designated i root port może przejść w stan nasłuchiwania. W tym stanie switch próbuje dowiedzieć się jak wygląda topologia. Port w stanie listening przesyła tylko ramki BPDU, ramki z danymi nie są przesyłane, po 15 sekundach w stanie listening port przechodzi w stan learning. 

Learning – w tym stanie port uczy się adresów MAC poprzez analizowanie adresów źródłowych ramek ethernetowych otrzymanych na porcie. Port uczy się adresów przez 15 sekund, a następnie przechodzi w stan przesyłania ramek (Forwarding)

Forwarding – jest to finalny stan portu, w którym następuje przesyłanie ramek z danymi.

STP przydatne komendy:

• Zmiana Root Bridge

Zmianę root bridge’a możemy wykonać na dwa sposoby. Automatycznie i ręcznie.

SW1(config)#spanning-tree vlan 1 root primary

Powyższa komenda zmieni priorytet przełącznika (bridge priority) na wartość niższą niż priorytet obecnego root bridge’a.

SW1#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID     Priority 24577
            Address  00ca.0dc1.2f00
            This bridge is the root
            Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID   Priority 24577 (priority 24576 sys-id-ext 1)
            Address  00ca.0dc1.2f00
            Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
            Aging Time 15 sec

Interface Role Sts Cost Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Desg FWD 4    128.1    P2p
Gi0/1     Desg FWD 4    128.2    P2p

Ręczną zmianę priorytetu możem wykonać następująca komendą:

SW1(config)#spanning-tree vlan 1 priority 4096

SW1#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID       Priority  4097
              Address   00ca.0dc1.2f00
              This bridge is the root
              Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID     Priority  4097 (priority 4096 sys-id-ext 1)
              Address   00ca.0dc1.2f00
              Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
              Aging Time 300 sec

Interface Role Sts  Cost  Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Desg FWD  4     128.1    P2p
Gi0/1     Desg FWD  4     128.2    P2p

• Zmiana kosztu intefejsu:

SW1(config-if)#spanning-tree cost 100

SW1#show spanning-tree

VLAN0001
Spanning tree enabled protocol ieee
Root ID       Priority  4097
              Address   00ca.0dc1.2f00
              This bridge is the root
              Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec

Bridge ID    Priority   4097 (priority 4096 sys-id-ext 1)
             Address    00ca.0dc1.2f00
             Hello Time 2 sec Max Age 20 sec Forward Delay 15 sec
             Aging Time 300 sec

Interface Role Sts  Cost  Prio.Nbr Type
------------------- ---- --- --------- -------- --------------------------------
Gi0/0     Desg FWD   100  128.1    P2p
Gi0/1     Desg FWD   4    128.2    P2p

Po podniesieniu wersji ISE z 2.2 do 2.3 napotkałem następujący problem. Po wejściu do interfejsu webowego do głównego menu nie wyświetla się lista aktywnych Endpointów. Mimo iż stacje końcowe są uwierzytelnione do sieci przez ISE.

Problem można rozwiązać kontaktując się z supportem CISCO, albo skorzystać z dostępnego REST API.

Do sprawdzenia ilości sesji posłużymy się Monitoring REST API. W tym celu musimy najpierw stworzyć użytkownika w jednej z poniższych grup:

• Super Admin
• System Admin
• MnT Admin

Załóżmy że stworzymy sobie użytkownika mnt_admin w grupie MnT Admin, o haśle Cisco123!

TEST API

Teraz możemy przetestować Monitoring REST API wpisując w przeglądarce:

https://</ ISE-Management-Node >/API/mnt/Session/ActiveList

Pojawi się ekran do logowania. W polu username wpisujemy stworzonego przez nas wcześniej usera: mnt_admin, w polu password hasło: Cisco123!. Po poprawnym uwierzytelnieniu powinniśmy zobaczyć plik xml o postaci:

<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<activeList noOfActiveSession="226">
  <activeSession>
    <user_name>00:22:3C:0D:BA:26</user_name>
    <calling_station_id>00:22:3C:0D:BA:26</calling_station_id>
    <nas_ip_address>192.168.10.22</nas_ip_address>
    <acct_session_id>0000001F</acct_session_id>
    <audit_session_id>0A120A02000000D40135DECF</audit_session_id>
    <server>ISE01</server>
    <framed_ip_address>172.16.22.12</framed_ip_address>
    <framed_ipv6_address/>
  </activeSession>
  <activeSession>
    <user_name>00:F1:4C:47:B2:27</user_name>
    <calling_station_id>00:F1:4C:47:B2:27</calling_station_id>
    <nas_ip_address>192.168.10.22</nas_ip_address>
    <acct_session_id>00000011</acct_session_id>
    <audit_session_id>0A120A020000003B004E8945</audit_session_id>
    <server>ISE01</server>
    <framed_ip_address>172.16.22.16</framed_ip_address>
    <framed_ipv6_address/>
  </activeSession>

…

  <activeSession>
    <user_name>00:14:38:28:A9:12</user_name>
    <calling_station_id>00:14:38:28:A9:12</calling_station_id>
    <nas_ip_address>192.168.10.22</nas_ip_address>
    <acct_session_id>000023B1</acct_session_id>
    <audit_session_id>0A0C0AED000019DF4879AACD</audit_session_id>
    <server>ISE01</server>
    <framed_ip_address>172.16.22.32</framed_ip_address>
    <framed_ipv6_address/>
  </activeSession>
  <activeSession>
    <user_name>corp.local/jan.kowalski</user_name>
    <calling_station_id>EC:F4:BA:17:AB:0D</calling_station_id>
    <nas_ip_address>192.168.10.22</nas_ip_address>
    <acct_session_id>00002BDD</acct_session_id>
    <audit_session_id>0A0B02E200000DA7DF251399</audit_session_id>
    <server>ISE01</server>
    <framed_ip_address>172.16.24.12</framed_ip_address>
    <framed_ipv6_address/>
  </activeSession>
 </activeList>

Wynikiem jest plik XML z kilkoma wartościami dla każdej aktywnej sesji: user_name (nazwa użytkownika), calling_station_id (adres MAC stacji końcowej), nas_ip_address (adres IP urządzenia sieciowego (NAD), do którego podięty jest użytkownik), acct_session_id, audit_session_id, server (instancja ISE do której należy dana sesja) i framed_ip_address (adres IP stacji końcowej)

Druga linijka wyniku zawiera informację o liczbie sesji:

<activeList noOfActiveSession=”226″>

Napiszmy teraz skrypt, który oprócz wyświetlenia listy sesji wyświetli też metodę uwierzytelnienia MAB, albo 802.1X.

Skrypt w Pythonie

Do stworzenia skryptu posłużymy się biblioteką requests, textfsm oraz lxml. Biblioteka requests umożliwi nam połączenie się z API.

Skrypt wygląda następująco:

#!/usr/bin/python
import requests, textfsm
from lxml import etree

user='mnt_admin'
password='Cisco123!'

r = requests.get('https://<ISE-Management-Node>/admin/API/mnt/Session/ActiveList',auth=(user, password))
utf8_parser = etree.XMLParser(encoding='utf-8')
node = etree.fromstring(r.text.encode('utf-8'), parser=utf8_parser)
xmlstr = etree.tostring(node, xml_declaration=True, encoding="UTF-8", pretty_print=True)

re_table = textfsm.TextFSM(open("ise_sessions.textfsm"))
fsm_results = re_table.ParseText(xmlstr)


total=mab=0
for i in fsm_results:
   total=total+1
   if i[0] == i[1]:
        mab=mab+1

dot1x=total-mab

print "---------------------------------"
print "Sessions per Method"
print "Active Sessions: "+str(total)
print "802.1X Session Count: "+str(dot1x)
print "MAB Session Count: "+str(mab)
print "---------------------------------"

Plik z szablonem textfsm wygląda następująco:

Value user_name (\S+)
Value calling_station (\S+)
Value nas_ip_address (\S+)

Start
  ^\s*<activeSession>\s* -> Session

Session
  ^\s*<user_name>${user_name}<\/user_name>
  ^\s*<calling_station_id>${calling_station}<\/calling_station_id>
  ^\s*<nas_ip_address>${nas_ip_address}<\/nas_ip_address> -> Record

Wynik działania skryptu:

root@vm01:~# ./ise_api.py

---------------------------------
Sessions per Method
Active Sessions: 226
802.1X Session Count: 85
MAB Session Count: 141
---------------------------------

Wyjaśnienie:

Skrypt wyciąga i zapisuje do tablicy fsm_results następujące informacje dla każdej sesji (username, adres MAC, adres IP). Następnie jest zliczana liczba pozycji w tabeli (total) a w przypadku gdy username = adres MAC, a następuje to w sytuacji gdy uwierzytelniono się do sieci używając MAB (MAC Authentication Bypass). Reszta wyników to uwierzytelnienia przy pomocy 802.1x.

Jak widać liczba aktywnych sesji to 226, a nie tak jak pokazywało WEB GUI 0.

Rozwiązaniem tego problemu było wprowadzenie funkcji ip unnumbered w urządzeniach sieciowych CISCO. Funkcja ta skonfigurowana na interfejsie typu point-to-point umożliwia pożyczenie adresu IP z innego interfejsu (zazwyczaj korzysta się z interfejsu loopback, ze względu na to iż jest on cały czas podniesiony up/up). Dzięki temu nie trzeba konfigurować interfejsu osobnym adresem IP.

PRZYKŁAD

Pokażę teraz przykład użycia funkcji ip unnumbered na interfejsie serial. W poniższym przykładzie mamy dwa routery R1 i R2 połączone ze sobą interfejsem serial. Pomiędzy routerami skonfigurowany jest protokół routingu RIPv1. Na każdym z routerów skonfigurowany został interfejs loopback0 zgodnie z poniższym obrazkiem:

Konfiguracja R1:

interface Loopback0
 ip address 192.168.10.1 255.255.255.0
!
interface Loopback10
 ip address 192.168.100.1 255.255.255.0
!
interface Serial2/0
 ip unnumbered Loopback0
 serial restart-delay 0
!
router rip
 version 1
 network 192.168.10.0
 network 192.168.100.0

Konfiguracja R2:

interface Loopback0
 ip address 192.168.20.1 255.255.255.0
!
interface Loopback10
 ip address 192.168.200.1 255.255.255.0
!
interface Serial2/0
 ip unnumbered Loopback0
 serial restart-delay 0
!
router rip
 version 1
 network 192.168.20.0
 network 192.168.200.0

Z powyższej konfiguracji widać, że na obu routerach interfejsy Serial2/0 zostały zaadresowane poleceniem ip unnumbered Looback0. Sprawdźmy teraz jak wygląda polecenie show ip int brief na obu routerach:

R1#show ip int brief
Interface IP-Address OK? Method Status Protocol
Serial2/0 192.168.10.1 YES TFTP up up
Loopback0 192.168.10.1 YES NVRAM up up
Loopback10 192.168.100.1 YES NVRAM up up

R2#show ip int brief
Interface IP-Address OK? Method Status Protocol
Serial2/0 192.168.20.1 YES TFTP up up
Loopback0 192.168.20.1 YES NVRAM up up
Loopback10 192.168.200.1 YES NVRAM up up

Jak widać oba interfejsy Serial2/0 posiadają taki sam adres IP jak interfejsy Loopback0. Sprawdźmy teraz tablicę routingu obu routerów poleceniem: show ip route

R1#show ip route
...
192.168.10.0/24 is variably subnetted, 2 subnets, 2 masks
C 192.168.10.0/24 is directly connected, Loopback0
L 192.168.10.1/32 is directly connected, Loopback0
R 192.168.20.0/24 [120/1] via 192.168.20.1, 00:00:02, Serial2/0
 192.168.100.0/24 is variably subnetted, 2 subnets, 2 masks
C 192.168.100.0/24 is directly connected, Loopback10
L 192.168.100.1/32 is directly connected, Loopback10
R 192.168.200.0/24 [120/1] via 192.168.20.1, 00:00:02, Serial2/0

R2#show ip route
...
R 192.168.10.0/24 [120/1] via 192.168.10.1, 00:00:29, Serial2/0
 192.168.20.0/24 is variably subnetted, 2 subnets, 2 masks
C 192.168.20.0/24 is directly connected, Loopback0
L 192.168.20.1/32 is directly connected, Loopback0
R 192.168.100.0/24 [120/1] via 192.168.10.1, 00:00:29, Serial2/0
 192.168.200.0/24 is variably subnetted, 2 subnets, 2 masks
C 192.168.200.0/24 is directly connected, Loopback100
L 192.168.200.1/32 is directly connected, Loopback100

Jak widać protokół RIP działa i wskazuje, że adresy 192.168.100.0 i 192.168.200.0 są osiągalne przez interfejsy Serial2/0. Sprawdźmy teraz czy łączność pomiędzy tymi podsieciami istnieje. W tym celu wydajmy na routerze R1 polecenie: ping ip 192.168.200.1 source Loopback10, a na R2 polecenie: ping ip 192.168.100.1 source Loopback10. Czyli będziemy pingować adresy IP intefejsów Loopback10.

R1#ping 192.168.200.1 source loopback10
Type escape sequence to abort.
Sending 5, 100-byte ICMP Echos to 192.168.200.1, timeout is 2 seconds:
Packet sent with a source address of 192.168.100.1
!!!!!
Success rate is 100 percent (5/5), round-trip min/avg/max = 12/17/24 ms

R2#ping 192.168.100.1 source Loopback10
Type escape sequence to abort.
Sending 5, 100-byte ICMP Echos to 192.168.100.1, timeout is 2 seconds:
Packet sent with a source address of 192.168.200.1
!!!!!
Success rate is 100 percent (5/5), round-trip min/avg/max = 12/16/20 ms

Jak widać wszystko działa poprawnie.

PODSUMOWANIE

• Funkcja ip unnumbered pozwala zaoszczędzić adresy IPv4 na intefejsach point-to-point
• Komenda ip unnumbered może być użyta tylko na interfejsach typu point-to-point
• Interfejs z którego „pożyczany” jest adres IP musi być podniesiony (status up/up)